پارت هفده :
***
حوالی ظهر بود؛ هیراد با مشغله‌ای فراوان در دفتر کارش به فعالیت می‌پرداخت و همزمان، تلفنی با مادرش که بی‌خبری از عماد دلهره به جانش انداخته‌بود حرف می‌زد.
پریچهر آهی کشید و با صدایی لرزان گفت:
- هیراد، هر طور شده عماد رو پیدا کن! من یادمه هر وقت که گم و گور شد یه بلایی سرش اومد.
هیراد گوشی را روی اسپیکر گذاشت و چیزی در لپ‌تاپش تایپ کرد.
- هیچ رد پایی از خودش نمی‌ذاره
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۳ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۷۲۲ روز پیش تقدیم شما شده است.
سنا فرخی | نویسنده رمان
هیراد زیاد توی روستا نبوده و توی سن کم برای درس به شهر رفته
۱ سال پیشدلارام
1دلم برای نهال میسوزه رنج زیادی تحمل می کنه اینکه بهترین رفیق تو از دست بدی ، حقیقت مرگشو بدونی و بخوای به بقیه بگی اما اونا بگن تو دیونه و مریضی و باور نکنن خیلی سخته واقعا رمانت عالیه
۲ سال پیشAa
1👏🙏🌺
۲ سال پیش
لطفا صبر کنید...
Zahra
0ی سوال توی پارت های قبل چطور نهال هیراد که برادر عماده رو نشناخت؟؟؟؟مگه با هم توی یک روستا نیستن؟؟؟